ΠΛΟΙΑ ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ…«ΚΑΜΠΑΝΑΚΙ» ΓΙΑ 27 ΝΑΥΑΓΙΑ ΜΕ ΤΟΞΙΚΑ Ή ΥΠΟΠΤΑ ΦΟΡΤΙΑ ΣΤΙΣ ΘΑΛΑΣΣΕΣ ΜΑΣ

Tο δίκτυο «Mεσόγειος SOS» σε συνεργασία με την αδελφή οικολογική οργάνωση Legambiente Nazionale αναδεικνύει ένα καλά «θαμμένο» ιταλικό σκάνδαλο που αφορά όλους μας, καθώς τα τοξικά και πυρηνικά απόβλητα δεν έχουν σύνορα, ιδίως όταν είναι στη γειτονιά μας και μέσα στο σπίτι μας…

Aπό τη δεκαετία του ’90 η Legambiente και η Greenpeace είχαν φέρει στο φως της δημοσιότητας στοιχεία –τα έδωσαν στις εισαγγελικές αρχές– που μιλούσαν για επικίνδυνα φορτία και ύποπτα ναυάγια με εμπλοκή της Mαφίας. H υπόθεση είχε παγώσει, αλλά νέα στοιχεία στις 12 Σεπτεμβρίου του 2009 για ύποπτο ναυάγιο έξω από τις ακτές της Kαλαβρίας ενίσχυσε τις καταγγελίες για πλοία «δηλητήριο».

H μαφία

H ομολογία ενός μαφιόζου, του Francesco Fonti (όπως εξιστόρησε το θέμα ο Antonio Pergolizzi από τη Lambiente στην κοινή συνέντευξη Tύπου χθες με το δίκτυο «Mεσόγειος SOS»), αναφέρει ότι το ναυάγιο που βρέθηκε στο
Cetraro είναι το πλοίο Cunsky και περιέχει 120 βαρέλια από ραδιενεργά απόβλητα.
Δεν επιβεβαιώθηκε ωστόσο, αν όντως το πλοίο είναι το Cunsky, που έτσι κι αλλιώς έχει αλλάξει τέσσερα ονόματα.
Oι ιταλικές αρχές ερεύνησαν το ζήτημα του ναυαγίου και διαπίστωσαν ότι είχαν απορριφθεί τοξικά σε βαρέλια και πυρηνικά απόβλητα, αλλά και ένα τσιμεντένιο μπλοκ που εκτιμάται ως πηγή ραδιενέργειας, είπε ο Antonio
Pergolizzi, τονίζοντας: «O μαφιόζος στην ομολογία του αποκάλυψε επίσης ότι είχε συμμετοχή σε τρία βυθισμένα πλοία από τη Mαφία σε περιοχές της Mεσογείου, κάτι που επιβεβαιώνει τις αναφορές της οργάνωσής μου στο παρελθόν».
H ιταλική περιβαλλοντική οργάνωση ανακοίνωσε ότι στον βυθό της Mεσογείου, κυρίως της Iταλίας, «υπάρχουν το λιγότερο 40 πλοία με επικίνδυνα τοξικά και πυρηνικά απόβλητα».
Aνάλογες αναφορές υπάρχουν και από το WWF.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Legambiente, πίσω από όλα αυτά κρύβονται μυστικές υπηρεσίες, ισχυρά πρόσωπα, ιδιοκτήτες πλοίων, παράνομο εμπόριο αποβλήτων και όπλων, κρατικές αρχές και κυβερνητικές χώρες. Σήμερα, στη χώρα μου, είπε ο Antonio, εργάζονται διάφορες αρχές για τη διερεύνηση της υπόθεσης «Bυθισμένα από τη Mαφία πλοία».

«Ψάξτε το»

Eκτεταμένη διερεύνηση όλων των ναυαγίων που έχουν γίνει στην ευρύτερη περιοχή με αξιοποίηση στοιχείων από
τους Lloyd’s τις δικές μας και άλλες υπηρεσίες και τους καταλόγους της Legambiente ζήτησε από την κυβέρνηση η
διευθύντρια του δικτύου «Mεσόγειος SOS» Aννυ Mητροπούλου.
O αναπληρωτήςκαθηγητής (Tομέας Πυρηνικής και Σωματιδιακής Φυσικής) του Πανεπιστημίου Aθηνών Aθανάσιος Γεράνιος δήλωσε κατά τη συνέντευξή του ότι τα καταποντισμένα πυρηνικά απόβλητα διαχέονται γρηγορότερα από τα αποθηκευμένα σε παλαιά ορυχεία λόγω της διάβρωσης στο υδάτινο περιβάλλον.
Oι ομιλητές απαίτησαν να προχωρήσουν οι διαδικασίες για τον συντονισμό των ναυαγίων ώστε να αποκαλυφθούν και οι πραγματικές διαστάσεις του διαρκούς σκανδάλου και των συμβάντων που απειλούν τη δημόσια υγεία.
«Παρών» στη συνέντευξη ήταν ο εισαγγελέας Περιβάλλοντος Δημήτριος Γκύζης, που επισήμανε «τις νομικές
δυσκολίες για την ανίχνευση της υπόθεσης αυτής εξαιτίας κωλυμάτων τοπικής αρμοδιότητας ή παραγραφής των
σχετικών αδικημάτων».
Tα ναυάγια με τα φορτία τους, όσα τουλάχιστον γνωρίζουμε, είναι ακόμα εκεί, γεμάτα με θάνατο στα αμπάρια τους.

Ανάφη: Εξορία και ιερή ανάπτυξη

Η Μονή Καλαμιώτισσας στην Ανάφη επεκτείνεται πάνω στον αρχαιολογικό χώρο και σχεδιάζει ήδη την παραχώρηση 3.400 στρεμμάτων σε ιδιώτη για τη δημιουργία εγκαταστάσεων «ησυχαστικού τουρισμού». Ο επενδυτής προσβλέπει σε τεράστια κέρδη και υπόσχεται γιατρούς και ελικόπτερα στους νησιώτες εξαγοράζοντας την εύνοιά τους.

Ο αλλοτινός τόπος εξορίας βλέπει τις κατασκευαστικές εταιρίες να πλησιάζουν απειλητικά. Για την εξορία και την “ανάπτυξη” μίλησε το καλοκαίρι στους Αναφιώτες μια μουσική ομάδα από την Κρήτη, οι ΧΡΟΕΣ.

Το παρόν έδωσε και η κόρη της ηρωίδας Ηλέκτρας Αποστόλου, γεφυρώνοντας τις μνήμες από τα πέτρινα χρόνια με την ανησυχία για την τσιμεντένια ανάπτυξη που καραδοκεί…

Εν τω μεταξύ, όσοι αντιδρούν με τα επενδυτικά σχέδια της Μονής «απομακρύνονται» διακριτικά…

Μπράβο στις Χρόες, στον καλλιτεχνικό διευθυντή τους και στους συντάκτες του ρεπορτάζ που αναδεικνύουνε το πρόβλημα.

Εγώ δε θέλω να πάρω ούτε μόνο το μέρος των αρχαιολόγων ούτε μόνο το μέρος των παπάδων. Αλλά άμα βλέπω φανατισμό “τα παίρνω”. Αν ο Σωκράτης ήταν βαθιά φανατικός, δε θα έμενε ποτέ το ρητό του “Ένα ξέρω. Ότι δεν ξέρω τίποτα.”
Κι όταν “τα παίρνω” τολμώ να μιλώ και με την ημιμάθειά μου κι αν κάνω λάθος ας με διορθώσετε.

Το θέμα ξεκινάει από το χτίσιμο της μονής στον αρχαιολογικό χώρο.

Οι μονές πάντα (χωρίς να αποκλείουμε εξαιρέσεις) χτίζονταν από μια εσωτερική ανάγκη των ανθρώπων που δεν έχει σχέση με περιουσιακά στοιχεία (αλλά με το αιώνιο “γιατί” της ύπαρξής του και με πλήθος από πνευματικά βιώματα) και η τουριστικοποίησή τους έχει γίνει φαινόμενο μόλις του τελευταίου αιώνα. Σε κάποιες περιπτώσεις μάλιστα οι άνθρωποι παραχωρούσαν την περιουσία τους στην Εκκλησία, όχι για προσφορά στο διαχρονικό έργο της (που κι αυτό γίνεται ακόμη και σήμερα), αλλά για να προστατέψουν την περιουσία τους με ευνοϊκότερες συνθήκες από τα χέρια της εκάστοτε κατοχής. (Το αν εμφανίζονται μετά κάποιοι που διεκδικούν περιουσίες που δεν είναι δικές τους και το αν κάποιοι “ηγούμενοι” δεν επιστρέφουν περιουσίες λόγω (“)έλλειψης αποδεικτικών(“), είναι άλλο θέμα).

Μία μονή λοιπόν χτίζεται σε αρχαιολογικό χώρο. Κακώς; Κακώς. Ποιος ελέγχει να μη γίνονται αυτές οι παρανομίες σήμερα; Οι πολίτες; ή οι αρμόδιοι; Οι αρμόδιοι. Αυτοί γιατί δεν κάνουν τίποτα; Αν πέφτανε μηνύσεις ή συλλήψεις, πιστεύετε ότι θα μιλούσε με το ίδιο θάρρος ο μοναχός; Δε θα είχε προβληματιστεί κι αυτός περισσότερο; Όμως μην ξεχνάμε ότι το να πάρει κάποιος απόφαση να γίνει μοναχός δεν είναι εύκολο και προπαντός δε γίνεται για να ασχοληθεί με περιουσιακά στοιχεία. Αλλοίμονο! Αυτό θα μπορούσε να το κάνει με άπειρους τρόπους. Αλλά δυστυχώς για αυτούς καμιά φορά αυτά πάνε μαζί με το “πακέτο” του μοναχισμού. Μην κατηγορούμε το στρατιώτη για τις εντολές του (επίγειου) ανωτέρου του.

Είναι κακή η ανάπτυξη; Τι σημαίνει τελικά ανάπτυξη; Σημαίνει ανάπτυξη ή χρήμα; Μπορεί εμάς να μας φαίνεται ωραίο να πηγαίνουμε μια εβδομάδα το καλοκαίρι και να βρίσκουμε για τις διακοπές μας ένα ήσυχο μέρος (επειδή το έχουμε απωθημένο από τους ρυθμούς των πόλεων) και να βλέπουμε σαν μέσα από παράθυρο του χρόνου πώς ήταν η Ελλάδα πριν από δεκαετίες ή και αιώνες, αλλά τους ρωτήσατε τους ανθρώπους με τι συνθήκες ζούνε εκεί; Δεν έχουν περισσότερο δικαίωμα οι μόνιμοι κάτοικοι του πώς θέλουν να δούνε τον τόπο τους;

Δε λέω να καταπατήσουνε την ιστορία τους, αλλά Ιστορία είναι και το ιερό του Απόλλωνα, Ιστορία είναι και το μοναστήρι.

Κακώς ενδιαφέρονται οι διαχειριστές της περιουσίας της μονής για την αξιοποίησή της; Εξαρτάται. Από το τι σκοπό έχουνε… Θα μου πείτε: το χρήμα. Χαίρω πολύ. Γι’αυτό λέω εξαρτάται. Αν θέλουν να το χρησιμοποιήσουν για το κοινό καλό, ή για να το φυλάξουν στην τσέπη τους.

Και στην τσέπη τους να το βάλουνε ας μας πούνε τι το θέλει ένας άγαμος ιερομόναχος το χρήμα. Γιατί δε μπορώ να καταλάβω, πέρα από ένα ακριβό όχημα Ι.Χ., ΠΟΥ μπορούνε να το απολαύσουνε το χρήμα. Αφού για να γίνουν μοναχοί πρέπει να μην έχουν κανένα περιουσιακό στοιχείο στο όνομά τους και ό,τι αποκτήσουν μετέπειτα, πριν ή μετά θάνατον, (πρέπει να) πηγαίνει στη μονή.

Αλλά βέβαια, όταν απομακρύνεται ο κόσμος από την Εκκλησία, δημιουργούνται θέσεις σε ιερατικά πόστα, που κάνουνε “Αμάν” και αυτοί που τους χειροτονούνε να βρούνε κάποιον άξιο, και έτσι ελαττώνονται οι προϋποθέσεις και πολλές φορές παίρνουνε όποιον κι όποιον.

Όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι φελλοί είναι που βγαίνουνε στην επιφάνεια και ότι το καλό πάμπολλες φορές κρύβεται και το κακό είναι που βγαίνει στην επιφάνεια και δημοσιοποιείται και βγαίνει μια εικόνα ότι “ο κόσμος είναι σκ**ά”. Κι αυτό γιατί ό,τι καλό κάνει το ένα χέρι δεν πρέπει να το ξέρει το άλλο, με την έννοια του ότι αν και οι καλοί παπάδες και μοναχοί κλπ.(διότι υπάρχουνε εκεί έξω) βγαίνανε και λέγανε όσα καλά κάνουνε και έχουνε κάνει (που ο κόσμος καλώς και κακώς το θεωρεί δεδομένο) θα κατηγορούνταν ότι το κάνουνε για τη δόξα και για να φανούνε περισσότερο οι ίδιοι.

Μια απορία: Αφού το μοναστήρι στην Ανάφη είναι σε Αρχαιολογική ζώνη και στο NATURA γιατί δεν επιβάλλονται κυρώσεις στο μοναστήρι να σταματήσει να επεμβαίνει και να τελειώνει η υπόθεση;

Αξίες όπως η πίστη και η αγάπη δεν απαιτούν ποτέ χρήματα.

Από στολίδι αρχιτεκτονικής, μπάζα για μπουλντόζες…προσφορα του Ε.Ε.Σ η €.€.$

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΣΩΣΗ ΤΟΥ ΚΤΗΜΑΤΟΣ ΔΡΑΚΟΠΟΥΛΟΥ 24/10/2009

Πώς η διατηρητέα έπαυλη Δρακόπουλου έφθασε στα πρόθυρα κατάρρευσης

ΧΟΡΗΓΕΙΑ ΤΟΥ – €.€.$

Δεν έχουν απομείνει πολλά σημεία αναφοράς στα Ανω Πατήσια. Με την έννοια αυτή, η είδηση της κατεδάφισης των κτιρίων της εριουργίας Δρακόπουλου προκαλεί σχεδόν ανακλαστικά τη θλίψη. Κι ας μην ήταν εύκολο να δεις τι κρυβόταν πίσω από τη δίμετρη μάντρα που τα περιέβαλλε. Η ειρωνεία είναι ότι αυτή η μάντρα διατηρήθηκε στη θέση της, προστατεύοντας τον άδειο πλέον χώρο από ανεπιθύμητες «καταλήψεις».

Το μόνο δεδομένο στην υπόθεση είναι πως οτιδήποτε γράφεται σήμερα, έρχεται πλέον εκ των υστέρων, εν είδει νεκρολογίας. Πολλά όμως αξίζει ακόμα να ειπωθούν. Οπως ο τρόπος που ένα σύνολο κτιρίων -το εργοστάσιο, τα γραφεία, το βοηθητικό κτίριο και η έπαυλη Δρακόπουλου- σταδιακά απαξιώθηκε, πώς το εργοστάσιο του 1882 χαρακτηρίστηκε διατηρητέο και κατόπιν αποχαρακτηρίστηκε και αφέθηκε να καταρρεύσει. Επίσης, πώς ένα από τα ελάχιστα δείγματα εκλεκτικισμού του 19ου αιώνα στην Αθήνα, όπως η έπαυλη με τον χαρακτηριστικό εξαγωνικό πύργο, οδηγείται στην κατεδάφιση και φυσικά, τι θα χτιστεί στη θέση τους.

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Βρισκόμαστε στα τέλη του 19ου αιώνα. Η περιοχή που σήμερα γνωρίζουμε ως Πατήσια ήταν ένα τοπίο γεμάτο χωράφια με κριθάρι, αμπέλια και μερικές διάσπαρτες εξοχικές κατοικίες με κήπους. Την περιοχή διατρέχει από τα 1885 το περίφημο Θηρίο, δηλαδή το τρένο στη διαδρομή του οποίου τρέχει σήμερα ο «ηλεκτρικός».

Σε αυτή την περιοχή, στα 1882 ξεκινά τη λειτουργία του το εργοστάσιο εριουργίας της εταιρείας Σ. Βεζανής και Σελάς. Οπως μας πληροφορεί η αρχαιολόγος Ολγα Δακούρα-Βογιατζόγλου (περιοδικό Τεχνολογία, έκδοση Πολιτιστικού Ομίλου Τράπεζας Πειραιώς – Τεύχος 9, 1999, Βιομηχανική Κληρονομιά στα Βόρεια της Αθήνας) ιδρυτής της εταιρείας ήταν ο Δημήτρης Βεζάνης, τον οποίο διαδέχθηκε ο γιος του Σωτήρης. Χαρισματική προσωπικότητα, σπούδασε κλωστοϋφαντουργία και πολιτικές επιστήμες στην Ευρώπη και ήταν ένας από τους πρώτους που έθεσαν τα θέματα της οκτάωρης εργασίας, της αργίας της Κυριακής και της εισαγωγής του θεσμού των κοινωνικών ασφαλίσεων.

Η επιχείρηση πουλήθηκε το 1922 στην Ομόρρυθμη Εταιρία Κ. & Α. Δρακόπουλου, που συνέχισε τη λειτουργία του εργοστασίου με στροφή στη βαμβακουργία. Δίπλα από το εργοστάσιο ο Δρακόπουλος ανήγειρε μια έπαυλη και μερικές δεκάδες μέτρα πιο εκεί ένα βοηθητικό κτίριο σε νεοκλασικό ρυθμό, καθώς και ένα κτίριο γραφείων. Το εργοστάσιο σταμάτησε τη λειτουργία του κάπου στα μέσα της δεκαετίας του ’50. Ο Δρακόπουλος πέθανε το 1977 σε ηλικία 97 ετών, αφήνοντας τις μετοχές του και όλη την ακίνητη περιουσία του στον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό (ΕΕΣ).

Εν τω μεταξύ τα Πατήσια έχουν ακολουθήσει την τύχη της πρωτεύουσας, γνωρίζοντας ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του ’60 ραγδαία αστικοποίηση. Οι ελεύθεροι χώροι μειώνονται συνεχώς, οι Αθηναίοι ζητούν βελτίωση των συνθηκών ζωής τους. Το 1981, στην τροποποίηση του ρυμοτομικού σχεδίου της Αθήνας από τον υπουργό ΥΧΩΠ Γεώργιο Πλυτά (ΦΕΚ 513/16.9.81) το κτήμα Δρακόπουλου χαρακτηρίζεται χώρος πρασίνου με σκοπό να προστατευθεί από την οικοδόμηση. Ενα χρόνο αργότερα τα τρία από τα τέσσερα κτίρια (έπαυλη, βοηθητικό και γραφεία) του κτήματος χαρακτηρίζονται διατηρητέα από τον υπουργό ΥΧΩΠ Αντώνη Τρίτση (ΦΕΚ 573/1.11.83). «Το πιο ενδιαφέρον από τα κτίρια είναι η έπαυλη Δρακόπουλου, αξιόλογο δείγμα εκλεκτικισμού του τέλους του 19ου αιώνα», περιγράφει στις 8 Δεκεμβρίου 1982 το Κεντρικό Συμβούλιο Χωροταξίας, στην εισήγησή του προς τον υπουργό. «Είναι κεραμοσκεπές με δίρριχτη με μεγάλες κλίσεις στέγη. Νοτιοδυτικά του κτιρίου υπάρχει εξαγωνικός πύργος και γύρω από αυτόν στεγαστός εξώστης ξύλινης κατασκευής με ξύλινο κιγκλίδωμα (…). Ενα δεύτερο ενδιαφέρον κτίριο βρίσκεται στην πλευρά της Πατησίων. Είναι νεοκλασικό με συμμετρία αξονική στις όψεις. Εχει κεραμοσκεπή που καταλήγει σε απλό γείσο και κάτω από αυτό, ανάμεσα στα ανοίγματα, φέρει διακοσμητικές σταγόνες απλής μορφής (…). Το τρίτο ενδιαφέρον κτίριο έχει την κύρια όψη στην οδό Πατησίων. Είναι διώροφο νεοκλασικό με συμμετρία αξονική. Στο μέσο της κύριας όψης φέρει αξονικό κιγκλίδωμα απλής μορφής και μαρμάρινα φουρούσια (…)».

Το 1983, ένα μήνα πριν από το ΥΧΩΠ, το υπουργείο Πολιτισμού (επί υπουργίας Μελίνας Μερκούρη) χαρακτηρίζει και αυτό «έργο τέχνης» την έπαυλη Δρακόπουλου και «τόπο ιστορικής σπουδαιότητας» τον περιβάλλοντα στην έπαυλη χώρο, με όλα τα κτίσματα που βρίσκονται σε αυτόν, συμπεριλαμβανομένου και του εργοστασίου (ΦΕΚ 621/Β/27.10.1983) που εξαιρέθηκε από το ΥΧΩΠ.

Ο αποχαρακτηρισμός

Οι κάτοικοι όμως πιέζουν για ελεύθερους χώρους. Επί δημαρχίας Αθηναίων Μιλτιάδη Εβερτ, συνεργεία του δήμου γκρεμίζουν τη μάντρα που περιέβαλλε το κτήμα και μετατρέπουν τον χώρο που περιβάλλει την έπαυλη σε πλατεία. Η πλατεία αυτή γρήγορα γίνεται μέρος της ζωής των κατοίκων των Πατησίων. Ο Ερυθρός Σταυρός διαβλέπει τις κινήσεις του δήμου και προτείνει ανταλλαγή της έπαυλης Δρακόπουλου με ακίνητο του δήμου στη λεωφόρο Αλεξάνδρας, αλλά η ανταλλαγή ουδέποτε υλοποιείται. Στη συνέχεια ζητά τον αποχαρακτηρισμό των κτιρίων της εριουργίας από το υπουργείο Πολιτισμού και το αίτημά του γίνεται δεκτό το 1991 από την τότε αναπληρωτή υπουργό Αννα Ψαρούδα – Μπενάκη (ΦΕΚ 282/Β/3.5.1991): «Αποχαρακτηρίζουμε τα κτίρια που περικλείονται από τις οδούς Πατησίων, πάρκο (προς έπαυλη) Ηρακλείου και την πίσω πλευρά των κτιρίων της οδού Λασκαράτου, διότι τα κτίρια αυτά έχουν υποστεί μεγάλες αλλοιώσεις, έχουν στατικά προβλήματα και δεν είναι μοναδικά, επειδή υπάρχουν πολύ πιο αξιόλογα μορφολογικά παραδείγματα βιομηχανικών κτιρίων στην ευρύτερη περιοχή Αθηνών – Πειραιώς», αναφέρει η απόφαση. Δώδεκα χρόνια αργότερα, το 2003 επί δημαρχίας Ντόρας Μπακογιάννη τροποποιείται το ρυμοτομικό αίροντας τον χαρακτηρισμό του χώρου του εργοστασίου ως χώρου πρασίνου.

Τα χρόνια περνούν. Από το 1995 έως το 1998 εγκαθίσταται στη βίλα Δρακόπουλου κέντρο για την υποστήριξη ασθενών με AIDS. Κατόπιν η βίλα εγκαταλείπεται και σταδιακά λεηλατείται, απογυμνώνεται από όλα τα αρχιτεκτονικά της στολίδια. Την ίδια απαξίωση συναντούν και τα υπόλοιπα κτίρια του κτήματος. Τον Νοέμβριο του 2007 ξεσπά φωτιά στη βίλα Δρακόπουλου, αφήνοντάς την σχεδόν ετοιμόρροπη. Ο Ερυθρός Σταυρός δεν κάνει απολύτως τίποτα για την προστασία των κτιρίων, διατηρητέων και μη. Αντίθετα ζητά και πάλι την κατεδάφιση του εργοστασίου για να εκμεταλλευτεί τον χώρο, αναζητώντας συνεργασία με τον Δήμο Αθηναίων. Οπως υποστηρίζει, έχει άμεση ανάγκη εξεύρεσης πόρων.

Το 2006 η Επιτροπή Αρχιτεκτονικού Ελέγχου καλείται να γνωμοδοτήσει. «Η ΕΠΑΕ δεν συμφωνεί για την κατεδάφιση των κτισμάτων λόγω της ειδικής χρήσης τους (εργοστάσιο), του μεγέθους του κεντρικού κτιρίου και των μορφολογικών τους στοιχείων και λόγω της γειτνίασής τους με διατηρητέα κτίρια του οικοδομικού τετραγώνου». Η υπόθεση δεν προχωρά, όμως ο Ερυθρός Σταυρός επανέρχεται το 2009 ζητώντας και πάλι την κατεδάφιση. Ο Δήμος Αθηναίων αγνοεί (όπως άλλωστε έχει το δικαίωμα) την ΕΠΑΕ και μέσα στον Αύγουστο, την ώρα που η πόλη έχει αδειάσει, ανακοινώνει τη σύναψη μνημονίου συνεργασίας με τον Ερυθρό Σταυρό για την αξιοποίηση του οικοπέδου και εκδίδει απόφαση κατεδάφισης. Οι κάτοικοι της περιοχής, που επί χρόνια αγωνίζονταν υπέρ του πάρκου και ενάντια στην απαξίωση των κτιρίων από περιθωριακά στοιχεία, βλέπουν με αμηχανία τις μπουλντόζες να μπαίνουν ταχύτατα και να «ξυρίζουν» μέσα σε λίγες ημέρες τον χώρο, διατηρώντας μόνο τη μάντρα. Το εργοστάσιο του 1882 είναι πλέον παρελθόν.

Η επόμενη ημέρα

Τι θα σημάνει η επόμενη ημέρα στο κτήμα Δρακόπουλου; Κατ’ αρχάς, η έπαυλη Δρακόπουλου, τελευταίο τοπόσημο της περιοχής, θα πρέπει πιθανότατα να κατεδαφιστεί εξαιτίας της άθλιας στατικής της κατάστασης. Οντας διατηρητέα, στη θέση της θα πρέπει υποχρεωτικά να χτιστεί κτίριο με τα ίδια εξωτερικά χαρακτηριστικά. Αν, βέβαια, χτιστεί κάτι. Πρόθεση του ιδιοκτήτη του χώρου είναι να τον δώσει αντιπαροχή, προκειμένου να χτιστούν δύο κτίρια, συνολικά 9.000 τ.μ., για γραφεία, καταστήματα και ένα δημοτικό θέατρο.

Τι χρειάζονται τελικά περισσότερο τα Ανω Πατήσια (το πράσινο, τα γραφεία ή το δημοτικό θέατρο;) και με ποια κριτήρια ορίζεται; Ποιο είναι το νόημα των πλαισίων προστασίας, όταν αυτά αίρονται κατά περίπτωση; Ή όταν το προστατευόμενο αντικείμενο αφήνεται στην τύχη του; Τα ερωτήματα αυτά δεν είναι εύκολο να απαντηθούν. Οι μόνοι που δεν έχουν λόγο τελικά είναι οι περίοικοι, αυτοί που επί μισόν αιώνα ζούσαν δίπλα σε ένα εγκαταλελειμμένο εργοστάσιο και τώρα θα ζήσουν με τις συνέπειες των επιλογών του Ερυθρού Σταυρού και του Δήμου Αθηναίων.

Τι θα χτιστεί στο οικόπεδο

Τι θα χτιστεί στη θέση του εργοστασίου Δρακόπουλου; Ο πρόεδρος (από το 1987) του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού κ. Ανδρέας Μαρτίνης εξηγεί στην «Κ» τα σχέδια του ιδρύματος: «Είχαμε δίλημμα, αν θα πωλούσαμε τον χώρο ή θα τον αξιοποιούσαμε. Υπήρξαν κάποια αρχικά σχέδια για τη δημιουργία ενός μοντέρνου πολιτιστικού χώρου στο πρότυπο της Αθηναΐδας, αλλά εκτιμήθηκε ότι θα κόστιζε 34 εκατ. ευρώ και δεν βρέθηκε επενδυτής. Τελικά επιλέξαμε τη λύση της αντιπαροχής: να χτιστούν δύο κτίρια, 4.000 τ.μ. για τον Ερυθρό Σταυρό και τον Δήμο Αθηναίων και 5.000 τ.μ. για τον κατασκευαστή. Στο πρώτο, θα κατασκευαστεί 1.000 τ.μ. δημοτικού θεάτρου με πάρκινγκ 300 θέσεων κι 3.000 τ.μ. γραφείων για τη μεταστέγαση όλων των υπηρεσιών του Ερυθρού Σταυρού.

Ο ιδιώτης δεν θα πρέπει να κάνει εμπορικό κέντρο, αλλά μαγαζιά στο ισόγειο και από επάνω κατοικίες ή γραφεία. Εχουμε ήδη κάνει επαφές με επιλεγμένους μεγάλους κατασκευαστές. Η λύση της επέκτασης των υπογείων χώρων στάθμευσης κάτω από την υπόλοιπη πλατεία εγκαταλείφθηκε, παρότι η περιοχή έχει μεγάλο πρόβλημα στάθμευσης, επειδή εκτιμήθηκε ότι θα συναντούσε αντιδράσεις».

Του Γιωργου Λιαλιου απο την Καθημερινη

Σύλληψη του Δ.Παπαχρήστου και δημοσιογράφων στα Εξάρχεια

Λίγο πριν τις 10 το βράδυ, ομάδα 30 περίπου αστυνομικών που βρισκόταν στην πλατεία των Εξαρχείων συνέλαβε τον γνωστό συγγραφέα Δ.Παπαχρήστο. Ο άλλοτε εκφωνητής του Πολυτεχνείου διαμαρτυρήθηκε όταν η ομάδα των αστυνομικών συνέλαβε δύο νεαρούς μαθητές.

Την σύλληψη του Παπαχρήστου προσπάθησε να καταγράψει με το κινητό του ο δημοσιογραφος της ΕΡΤ Σωτηρη Δαματοπουλος, οπότε συνελήφθη και αυτός. Στην περιοχή επικράτησε αναταραχή.

Υπήρξε έντονη παρουσία αστυνομικών δυνάμεων στην ευρύτερη περιοχή των Εξαρχείων, ενώ πραγματοποιήθηκαν και προσαγωγές στην καφετέρια «Φλοράλ» στην πλατεία των Εξαρχείων.

Στην καφετέρια έγινε η παρουσίαση του βιβλίου του Χριστόφορου Κάσδαγλη, στην οποία ομιλητές ήταν ο πρόεδρος του ΣΥΝ, Αλέξης Τσίπρας και ο δημοσιογράφος, Σταύρος Θεοδωράκης, οι οποίοι είχαν φύγει νωρίτερα από το χώρο.

Λίγο αργότερα, περίπου 50 αστυνομικοί χωρίς διακριτικά και φορώντας κράνη εισέβαλαν στην καφετέρια και περικύκλωσαν το χώρο. Ο κόσμος διαμαρτυρήθηκε έντονα, ιδιαίτερα όταν συνειδητοποίησαν ότι οι αστυνομικές δυνάμεις είχαν συλλάβει δύο ανήλικα παιδιά.

Η Μίτση Βρασιβανοπούλου, αυτόπτης μάρτυρας που βρισκόταν μέσα στο “Φλοράλ” τη στιγμή που εισέβαλαν τα ΜΑΤ, περιγράφει τα γεγονότα στο tvxs

Στη συνέχεια, συνέλαβαν και τον Στέλιο Ελληνιάδη, δημοσιογράφο της «Ελευθεροτυπίας» και ραδιοφωνικό παραγωγό «Στο Κόκκινο», επειδή τραβούσε φωτογραφίες. Μάλιστα, σύμφωνα με δημοσιογράφο του ρ/σ, οι αστυνομικοί απομακρύνθηκαν κάνοντας το σήμα της νίκης.

Για άλλη μία φορά η ελληνική αστυνομία δείχνει το στυγνό της πρόσωπο εναντίον των μεταναστών

Δεν έχει περάσει και πολύς καιρός από τη δολοφονία του κούρδου πρόσφυγα Αριβάν Οσμάν Αμπντουλάχ από τα χέρια των λιμενικών στο λιμάνι της Ηγουμενίτσας, την Παρασκευή 9/10/09 πεθαίνει  ο Μοχάμεντ Καμράν Ατίφ ύστερα από τον ξυλοδαρμό του από αστυνομικούς του Α.Τ. Νίκαιας στο σπίτι του και στη συνέχεια στο τμήμα στις 26/09/09. Όσο καιρό ήταν στο Α.Τ. της Νίκαιας υπέστη βασανισμούς τύπου «Αμπού Γκράιμπ» από τους αστυνομικούς του καινούργιου υπουργείου Προστασίας του Πολίτη αποδεικνύοντας έτσι την αυθαιρεσία και τη βαρβαρότητα που επικρατούν στις αστυνομικές αρχές με τις ευλογίες της πρώην αλλά και της νυν κυβέρνησης. Είναι σαφές πλέον πως η μηδενική ανοχή προς τους μετανάστες και τους πρόσφυγες με τις εντολές της Ευρωπαϊκής Ένωσης κλιμακώνεται.

Το Δίκτυο Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών καταδικάζει τις κτηνώδεις πρακτικές της ελληνικής αστυνομίας σε βάρος μεταναστών, και προσφύγων.

Και απαιτεί:

Να διαλευκανθούν άμεσα οι συνθήκες θανάτου του Μοχάμεντ Καμράν Ατίφ, αλλά και των υπόλοιπων θανάτων μεταναστών και προσφύγων.

Να οδηγηθούν στη Δικαιοσύνη οι υπεύθυνοι για τη δολοφονία του Μοχάμεντ Καμράν Ατίφ.

Να νομιμοποιηθούν όλοι οι πρόσφυγες και μετανάστες.

Να σταματήσει η αυθαιρεσία που επικρατεί στην ελληνική αστυνομία.

Δίκτυο Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών

«όργιο με τις προσλήψεις stage»

Εν μέσω της προεκλογικής περιόδου στον ΟΑΕΔ «έγινε ένα όργιο» με τις προσλήψεις stage» καταγγέλει ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ Γ.Παναγόπουλος.

Υποστηρίζει ότι τα χρήματα είναι από πόρους του ΟΑΕΔ και όχι ευρωπαϊκά κονδύλια, μιλά για διαδικασία αδιαφανή «ως και παράνομη» και καλεί τη διακομματική επιτροπή να επιληφθεί του θέματος.

Ειδικότερα, ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ, Γιάννης Παναγόπουλος, απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφων σχετικά με τα όσα συμβαίνουν στον ΟΑΕΔ έκανε την εξής δήλωση:

«Μεσούσης της προεκλογικής περιόδου στον ΟΑΕΔ έγινε ένα ‘όργιο’ με τις προσλήψεις stage, δηλαδή τα δήθεν Ευρωπαϊκά προγράμματα απόκτησης εργασιακής εμπειρίας. Η ερευνά μας έδειξε πως ψεύδονται ασυστόλως!»

»Τα χρήματα είναι από πόρους του ΟΑΕΔ και η διαδικασία είναι σκοτεινή, υπόγεια, ύποπτη ως και παράνομη. Δέκα χιλιάδες και πλέον προσλήψεις έγιναν μετά την προκήρυξη των εκλογών και μάλιστα μετά την παραίτηση του Διοικητή προκειμένου να πολιτευτεί».

»Επιτέλους εισαγγελείς δεν υπάρχουν σε αυτή τη χώρα; Καλώ τη διακομματική επιτροπή να επιληφθεί του θέματος», καταλήγει ο κ. Παναγόπουλος.

Προφήτης Ηλίας κατά… Απόλλωνα

ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΤΗΣ ΚΑΛΑΜΙΩΤΙΣΣΑΣ:

ΟΙ  ΜΟΝΑΧΟΙ ΧΤΙΖΟΥΝ ΠΑΝΩ ΣΕ ΑΡΧΑΙΑ

Με αρχαίους κίονες διακόσμησαν την είσοδο στο μοναστήρι τους οι καλόγεροι, ενώ τώρα πλακοστρώνουν ένα κομμάτι του αρχαιολογικού χώρου

Επαναλαμβάνεται η επίμαχη σκηνή του ντοκιμαντέρ του Κώστα Γαβρά για το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης που ψαλιδίστηκε με παρέμβαση της Ιεράς Συνόδου επειδή απεικόνιζε ρασοφόρους χριστιανούς να σκαρφαλώνουν στις μετόπες του Παρθενώνα και να καταστρέφουν τα φειδιακά ανάγλυφα.

Σήμερα το έγκλημα διαπράττεται στο μοναστήρι της Καλαμιώτισσας στην Ανάφη, όπου οι μοναχοί επεμβαίνουν σε αρχαίο ιερό του Απόλλωνα Αιγλήτη, προκειμένου να χτίσουν μάντρες, πλακόστροτα και παρεκκλήσια… Τώρα οι καλόγεροι χτίζουν με ταχείς ρυθμούς ένα πλακόστρωτο, σε πλάτωμα δίπλα στο μοναστήρι, και αρχαιολογικό χώρο …ενώ ο κοινοτάρχης Ανάφης Ιάκωβος Ρούσος νίπτει τας χείρας του…

Η μονή του Προφήτη Ηλία Θήρας στην Ανάφη είναι γνωστή για τις ιδιότυπες δραστηριότητές της. Την άνοιξη του 2007 εκμίσθωσε έκταση 3.400 στρεμμάτων από το σύνολο της μοναστικής περιουσίας στην Ανάφη, η οποία περιλαμβάνει τον λόφο με ιερό του Απόλλωνα και άλλα αρχαία μνημεία, στον κ. Γρηγόριο Μαυρουδή, επικεφαλής ομίλου εταιρειών που έχουν την έδρα τους στη Λευκωσία της Κύπρου (ετήσιο μίσθωμα 20.000 ευρώ).

Σε διένεξη βρίσκεται η Αρχαιολογική Υπηρεσία με τον ηγούμενο της μονής Προφήτη Ηλία Θήρας. Διαρκή σύγκρουση προκαλούν οι προτάσεις της μονής, οι οποίες αφορούν διάφορες διαμορφώσεις και «ευπρεπισμούς» χωρίς την άδεια της Υπηρεσίας και με κινδύνους για τα μνημεία. Στην κατηγορία των μνημείων, μάλιστα, δεν ανήκει μόνον ο ναός του Απόλλωνα Αιγλήτη, αλλά και τα κτίσματα του μετοχιού, που ιδρύθηκε στις αρχές του 19ου αιώνα.

«Επισκέφθηκα τον ναό του Απόλλωνα, γιατί το μοναστήρι είναι καθισμένο πάνω στον μεγάλο περίβολο του αρχαίου ιερού», μας είπε η φιλόλογος Αρετή Πότσιου που μας κατήγγειλε το γεγονός και διευκρίνισε:

«Μέσα στον περίβολό του, εκτός από την εκκλησία, υπάρχουν κτίσματα που έχουν συμπληρωθεί με παντός είδους προκτίσματα. Είχα δει εκεί πριν από χρόνια μικρό όρθιο αρχαίο κτίσμα (ναός Απόλλωνα Αιγλήτη;). Χρησίμευε τότε σαν αποθήκη για μπάζα, μέλισσες και κοτούλες τριγύριζαν στον χώρο, γενικά είχε αλλάξει χρήση.

Την εκκλησία και τον αρχαιολογικό χώρο συντηρούσε στοιχειωδώς μια οικογένεια βοσκών. Τώρα το μοναστήρι φιλοξενεί δύο καλόγριες. »Η πόρτα του χώρου ανοίγει 11-1 το πρωί και 6-8 το απόγευμα. Πινακίδα σήμανσης για τον αρχαιολογικό χώρο δεν υπάρχει.

»Αδιάψευστος μάρτυρας, λέει η κ. Πότσιου, είναι ο μεγάλος αρχαίος περίβολος και τα κτίσματα, με τα μύρια προκτίσματα πάνω στο σώμα του αρχαίου αρχιτεκτονικού συμπλέγματος, καθώς και τα διάσπαρτα αρχιτεκτονικά μέλη του στην ευρύτερη περιοχή, λίθοι, κιονόκρανα, σπόνδυλοι κιόνων κ.ο.κ., πολλά από τα οποία έχουν μετατραπεί σε χαμηλούς περιβόλους, πεζούλια, εισόδους, κατώφλια. Σε διπλανό λοφίσκο, αρχαίοι λίθοι έχουν χρησιμοποιηθεί σε ένα πρόσφατο κτισμένο εκκλησάκι».

Σχέδια επένδυσης

«Τα μελλοντικά σχέδια της επένδυσης, για τα οποία έχει μιλήσει ο ίδιος ο ηγούμενος της μονής Προφήτη Ηλία Θήρας κ. Δαμασκηνός Γαβαλάς στις κοινοτικές αρχές της Ανάφης, περιλαμβάνουν τη δημιουργία «ξενώνων» που θα αναπτύξουν τον τουρισμό της περιοχής. Περιλαμβάνουν ακόμη γήπεδα μπάσκετ, τένις και βόλεϊ, θέατρο και άλλες εγκαταστάσεις «θρησκευτικού τουρισμού».

Η Εφορεία Κυκλάδων δεν έχει λάβει κανένα αίτημα για δραστηριότητες στην περιοχή ούτε από τη μονή Προφήτη Ηλία Θήρας ούτε από τον επιχειρηματία. Κανείς δεν έλαβε υπόψη του τον κηρυγμένο με νόμο αρχαιολογικό χώρο. Το γεγονός ότι η περιοχή του μετοχίου είναι εκκλησιαστική περιουσία δεν αναιρεί καθόλου τον χαρακτήρα της ως αρχαιολογικού χώρου», αναφέρει επίσης η κ. Πότσιου.

Ο κοινοτάρχης Ανάφης Ιάκωβος Ρούσος, με τον οποίον επικοινώνησε η «Ε» θέτοντάς του υπόψη την καταγγελία, είπε: «Επισκέφθηκα πρόσφατα τον χώρο. Φέτος, προς το παρόν τουλάχιστον, προστέθηκε μόνο ένα πλακόστρωτο σε κύπαρη μπροστά στην εκκλησία, όπου υπάρχουν και κάποια ερείπια. Δεν το βρίσκω κακό…

Δεν αμφιβάλλω ότι χρειαζόταν άδεια της αρμόδιας Αρχαιολογικής Υπηρεσίας. Η αρχαιολόγοι θα κάνουν τους ελέγχους τους και θα τα βρούνε μεταξύ τους…».

ΠΗΓΗ: ΕΝΕΤ.GR ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Της ΕΛΙΖΑΜΠΕΤΤΑΣ ΚΑΖΑΛΟΤΤΙ

Γιατί τα δάση καίγονται σε χρονιές εκλογών;

Τριπλάσιες από τις άλλες χρονιές, κατά μέσο όρο, είναι οι εκτάσεις που καίγονται όταν πρόκειται να γίνουν εκλογές. Αυτό προέκυψε από έρευνα των καθηγητών Σ. Σκούρα και Ν. Χριστοδουλάκη στην οποία ανέλυσαν στοιχεία πυρκαγιών από το 1955-2008. Άρθρο τους που αναλύει τα ευρήματα της έρευνας δημοσιεύτηκε στην «Καθημερινή» στις αρχές Ιουλίου.

Των Σπυρου Σκουρα και Νικου Χριστοδουλακη

Ήταν άραγε προβλέψιμος ο εμπρησμός του δάσους στην Αιξωνή ώστε να είχε αποφευχθεί άλλη μια περιβαλλοντική καταστροφή; Υπάρχει άραγε εξήγηση στην αδυναμία του κράτους να σβήσει μία φωτιά στις παρυφές της πρωτεύουσας; Η απάντηση και στα δύο ερωτήματα είναι καταφατική, αλλά για να αποτραπεί η επανάληψή τους πρέπει να καταλάβουμε τα κίνητρα όσων εμπλέκονται και να τα εξαλείψουμε.

Η αβελτηρία κατά τις προεκλογικές περιόδους προκαλείται είτε από την ηθελημένη επιλογή των εκάστοτε κυβερνώντων να παρακάμψουν τους κανόνες επειδή η παύση του κοινοβουλευτικού ελέγχου τους προφυλάσσει από ενοχλητική δημοσιότητα, είτε από την αθέλητη χαλάρωση της διοίκησης την οποία όμως αρκετοί εκμεταλλεύονται για να προωθήσουν αμφιλεγόμενες υποθέσεις. Συχνά άλλωστε το σήμα της χαλάρωσης το δίνει η ίδια η πολιτική ηγεσία, καθώς αφιερώνει περισσότερο χρόνο στην προσπάθεια επανεκλογής παρά στον τομέα ευθύνης της. Ετσι, δεν μας εξέπληξε όταν σε πρόσφατη έρευνά μας βρήκαμε ότι καθώς πλησιάζουν εκλογές τα φορολογικά έσοδα υποχωρούν, όχι επειδή αλλάζουν οι σχετικοί νόμοι αλλά προφανώς επειδή αραιώνουν οι έλεγχοι – αποστερώντας έτσι τα κρατικά έσοδα από 6 δισ. ευρώ στο διάστημα από το 1974 έως σήμερα! Βλέπουμε οργανισμούς να φορτώνονται με προσλήψεις κομματικών υποστηρικτών και κρατικά κονδύλια να διοχετεύονται προεκλογικά σε πελατειακές δραστηριότητες, ενώ σημαντικές μεταρρυθμίσεις μπαίνουν στο ράφι για να μην προκληθούν αντιδράσεις από τις θιγόμενες ομάδες. Προς άγραν ψήφων, γίνονται δεσμεύσεις ότι αυθαίρετα κτίσματα θα νομιμοποιηθούν, πρόστιμα θα σβήσουν και μεταθέσεις θα υπογραφούν. Όσο και αν πολλά από αυτά ξεχνιούνται μετά τις εκλογές, ορισμένα πάντα υλοποιούνται ώστε να γίνουν πιστευτές και οι επόμενες υποσχέσεις.

Η εντατικοποίηση των εμπρησμών παράλληλα με την μειωμένη αποτελεσματικότητα του κρατικού μηχανισμού είναι και ο λόγος που –σύμφωνα με την έρευνά μας– στις χρονιές των εκλογών οι καιόμενες δασικές εκτάσεις είναι κατά μέσον όρο τριπλάσιες απ’ ό,τι στις υπόλοιπες. Αναλύοντας τα στοιχεία δασικών πυρκαγιών στην Ελλάδα για την περίοδο 1955 – 2008 προκύπτει ότι κατά τη διάρκεια των 54 αυτών ετών κάηκαν συνολικά 1.900.000 εκτάρια δάσους και από αυτά τα μισά κάηκαν στα 16 έτη που έγιναν εκλογές χωρίς να υπάρχει καμία ουσιώδης διαφορά στα μέσα επίπεδα βροχοπτώσεων και θερμοκρασίας. Μάλιστα, ενώ οι καιόμενες εκτάσεις στην Ελλάδα συνήθως συμβαδίζουν με τις αντίστοιχες στην Ιταλία όπου επικρατούν παρόμοιες περιβαλλοντικές συνθήκες, η συσχέτιση αυτή εξαφανίζεται στις χρονιές εθνικών εκλογών στην Ελλάδα!

Εκλογές χωρίς μεγάλες πυρκαγιές ήταν μόνο αυτές που έγιναν το 1989 – 90 με τις διαδοχικές προσφυγές στην κάλπη και το 1996 όταν προκηρύχθηκαν αιφνιδιαστικά χωρίς να προλάβει να υπονομευθεί η συνοχή του μηχανισμού δασοπυρόσβεσης. Ενας πολύ συντηρητικός υπολογισμός μόνο του οικονομικού κόστους των επιπλέον καμένων εκτάσεων σε χρονιές εκλογών αγγίζει τα 7 δισ. ευρώ για την περίοδο 1955 – 2007.

Μια τεράστια καταστροφή συνέβη το προεκλογικό καλοκαίρι του 2007, όταν η πυρκαγιά στην Ηλεία βρήκε πολλούς κυβερνητικούς υπεύθυνους να μιλούν σε κομματικές συγκεντρώσεις, ο στρατός άργησε πολλές μέρες να κινητοποιηθεί ενδεχομένως και για να μην θυμίσει άλλες εποχές διαφορετικής προεκλογικής «χρησιμοποίησής» του και ο χρόνος των επιτελικών συσκέψεων μοιραζόταν ανάμεσα στις επιχειρησιακές απαιτήσεις της κατάσβεσης και των επικοινωνιακών αναγκών της εκλογικής συγκυρίας.

Πολλοί φοβούνται ότι δεν αποκλείεται να ξαναδούμε να εκτυλίσσεται το ίδιο σενάριο και αυτό το, πιθανότατα προεκλογικό, καλοκαίρι, εκτός και αν κάτι αλλάξει άμεσα και ριζικά. Πέρα από τα επικοινωνιακά ευχέλαια που δύσκολα κλονίζουν την αποφασιστικότητα των εμπρηστών, η κυβέρνηση μαζί με όλα τα κόμματα πρέπει να σχεδιάσει και να εφαρμόσει μια πολιτική αυστηρής επιτήρησης δασικών περιοχών και μόνιμης διαφύλαξης του χαρακτήρα τους. Για να αποδείξει ότι το εννοεί μπορεί να προχωρήσει τώρα σε μαζικές κατεδαφίσεις κτισμάτων που ανεγέρθηκαν στα δάση που κάηκαν σε προηγούμενα έτη. Παράλληλα, για να αποφύγει την προεκλογική συναλλαγή στον αποχαρακτηρισμό δασικών περιοχών μπορεί να διατάξει την παύση έκδοσης των σχετικών αποφάσεων από τώρα έως και δύο μήνες μετά τις εκλογές.

Η ταυτότητα όσων κερδίζουν από τον εμπρησμό των δασών μπορεί εύκολα να εντοπιστεί αν δημοσιεύεται στο Διαδίκτυο ο ονομαστικός πίνακας ιδιοκτητών των δασικών εκτάσεων, καθώς και όλες οι άδειες ανέγερσης που εκδίδονται σε αυτές. Υπάρχει επίσης τρόπος για να μειωθούν τα κίνητρα μελλοντικών εμπρησμών: Οταν καίγεται μια δασική περιοχή για οποιονδήποτε λόγο και αιτία, να επιβάλλεται εισφορά σε όλους τους ιδιοκτήτες των καμένων εκτάσεων ίση με την αξία που θα αποκτούσε η γη εάν οικοπεδοποιείτο. Οποιος δεν θέλει ή δεν έχει να πληρώσει, θα μεταβιβάζει αυθωρεί την έκτασή του υπέρ του Δημοσίου στο πλαίσιο αναγκαστικής απαλλοτρίωσης. Ετσι εξαλείφεται το περιθώριο κερδοσκοπίας των οικοπεδοφάγων και το Δημόσιο θα έχει τόσο την κυριότητα όσο και τα χρήματα για μια πραγματική επανάκτηση του δάσους που τώρα διατυμπανίζει μεν στα λόγια, αλλά σπανίως κάνει και στην πράξη.

Το ερώτημα, βέβαια, είναι γιατί η σημερινή να είναι η πρώτη κυβέρνηση που θα κάνει κάτι τέτοιο και ενδεχομένως το πληρώσει εκλογικά; Το μόνο που μπορούμε να ελπίζουμε είναι ότι καθώς οι πολίτες ενημερώνονται για το πρόβλημα και τη λύση του, η συμπεριφορά τους θα αλλάξει και αυτό θα υποχρεώσει την κυβέρνηση να αναθεωρήσει την επαναλαμβανόμενη ψηφοθηρική αριθμητική.

•Οι κ. Σπύρος Σκούρας και Νίκος Χριστοδουλάκης είναι καθηγητές στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Περισσότερα στοιχεία και στατιστικές πηγές υπάρχουν στην πρόσφατη εργασία των συγγραφέων «Electoral law-bending cycles», 2009.

Δημοσιεύτηκε στις 05-07-2009

ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΜΙΑΣ ΩΡΑΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΖΩΗ ΠΑΡΑ 40 ΧΡΟΝΙΑ ΣΚΛΑΒΙΑ ΚΑΙ ΦΥΛΑΚΗ

Από ότι φαίνεται η ελληνική κυβέρνηση κέρδισε το στοίχημα με τον διάβολο ώστε να τα καταφέρει και να γίνει τουρκική κυβέρνηση του 1821.

Μετά από της αποτυχημένες προσπάθειες τις Ελλάδας επιτέλους ήρθε η ώρα της δικαίωσης.

Όλοι οι έλληνες μπορούν πια να τραγουδούν  “ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΜΙΑΣ ΩΡΑΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΖΩΗ ΠΑΡΑ 40 ΧΡΟΝΙΑ ΣΚΛΑΒΙΑ ΚΑΙ ΦΥΛΑΚΗ” μετά από την εκπληκτική λύση της κυβέρνησης να φορολογήσει επιπλέον επιτέλους τους άχρηστους εργαζόμενους που ρουφάνε το αίμα των δύστυχων πλουσίων.

Η επανάσταση ξεκίνησε Αδέλφια…το παράδειγμα των τούρκων αδελφών μας έγινε πραγματικότητα.

Φόροι μέχρι τελικής εξόντωσης στους Γκιαούρηδες…τι θα πει ότι έχουν αυτοκίνητο του 1995 η του 2000…ρε πάρτε τους τα σώβρακα που θέλουν και αυτοκίνητο! επί χρόνια η αδελφωμάνα Τουρκία έδινε και δίνει το παράδειγμα πως μπορείς να εξοντώσεις ένα λαό χωρίς να σου κάνει τίποτα…λίγο κορόιδα αυτοί, λίγο καπάτσα η κυβέρνηση, δεν θα καταλάβουν από που τους ήρθε.

Μπράβο λοιπόν που μας έκαναν να σκεφτούμε το πόσο Μακάκες είμαστε και πόσο άχρηστοι ώστε να αφήνουμε αυτούς που δεν έχουν δουλέψει ποτέ μεροκάματο να μας κρίνουν αν θα δουλεύουμε, πόσο, που και πως.

Εδω μάλλον ταιριάζει το σύνθημα ” ΜΑΣ ΡΗΜΑΞΑΤΕ ΤΗΝ ΖΩΗ – ΘΑ ΣΑΣ ΡΗΜΑΞΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ”

ΔΥΟ δισεκατομμύρια ευρώ μέσα στη διετία 2009-2010 θα βγάλουν από τις τσέπες τους οι ιδιοκτήτες των περίπου 5,5 εκατ. Ι.Χ. που κυκλοφορούν ήδη στην ελληνική αγορά.

Τόσα τους χρειάζονται για να ανταποκριθούν στα αλλεπάλληλα «χαράτσια» που αποφάσισε να επιβάλει η κυβέρνηση στο αυτοκίνητο. Το ποσό αυτό, το οποίο μεταφράζεται σε επιβάρυνση περίπου 350 ευρώ σε κάθε Ι.Χ. κατά μέσο όρο, δεν θα ενισχύσει παρά ελάχιστα το κρατικό ταμείο και την προσπάθεια μείωσης των δημοσιονομικών ελλειμμάτων, καθώς οι αυξημένες εισπράξεις και τα χαράτσια στη χρήση του Ι.Χ. αντισταθμίζονται από ελαφρύνσεις για την αγορά αυτοκινήτου. Ετσι η συνολική δαπάνη στην ουσία γίνεται, για να πουληθούν εν μέσω κρίσης 400.000 καινούρια αυτοκίνητα και να «σωθούν» οι αντιπροσωπείες των πολυεθνικών. Ουσιαστικά, το μεγαλύτερο μέρος από αυτά τα δύο δισ. ευρώ «φεύγει» από τις τσέπες των καταναλωτών που έχουν Ι.Χ. για να καταλήξει στα ταμεία των εμπόρων Ι.Χ., αλλά και μερικών χιλιάδων Ελλήνων που αγόρασαν καινούριο αυτοκίνητο. Ο πρώτος «μηχανισμός» γι’ αυτή τη μεταφορά χρήματος ήταν η μείωση των τελών ταξινόμησης. Πριν καλά καλά σταματήσει αυτός να λειτουργεί, έρχεται και η απόσυρση.

Ωφελημένοι θα είναι οι εισαγωγείς, το κύκλωμα εμπορίας Ι.Χ., που συντηρεί μερικές χιλιάδες θέσεις εργασίας, αλλά κυρίως οι μεγάλες χώρες που παράγουν αυτοκίνητα: Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Ιαπωνία, ΗΠΑ, με ό,τι ααυτό σημαίνει για τις αντίστοιχες θέσεις εργασίας στις χώρες αυτές.

Δουλειές με φούντες

Ο Γιάννης Παπαθανασίου προχώρησε τον περασμένο Απρίλιο στην εσπευσμένη μείωση κατά 50% των τελών ταξινόμησης που βαρύνουν την αγορά αυτοκινήτου. Είχαν προηγηθεί αφόρητες πιέσεις από τους αντιπροσώπους, καθώς οι τελευταίοι έβλεπαν τις πωλήσεις τους να μειώνονται με ρυθμό 40-50% λόγω της κρίσης. Εκτιμάται ότι μέχρι την 7η Αυγούστου, ημερομηνία που θα σταματήσει να ισχύει η «έκπτωση» στα τέλη, από το μέτρο θα έχουν ευεργετηθεί περίπου 100.000 Ελληνες οι οποίοι αγόρασαν αυτοκίνητα, κυρίως μεσαίου και μεγάλου κυβισμού.

Οι πιέσεις των εισαγωγέων στην κυβέρνηση συνεχίστηκαν. Αυτή τη φορά, το αίτημα αφορούσε την παράταση του μέτρου των μειωμένων τελών ταξινόμησης ή την ενεργοποίηση της απόσυρσης. Οι εκπρόσωποι του κλάδου των αυτοκινήτων πίεσαν για να προλάβουν νέο «πάγωμα» των πωλήσεών τους από τον Σεπτέμβριο, με αποτέλεσμα να χαθούν ακόμη περισσότερες θέσεις εργασίας.

Το αίτημα των εισαγωγέων ικανοποιήθηκε δεύτερη φορά. Με την υιοθέτηση του μέτρου της απόσυρσης, ουσιαστικά ο κλάδος εξασφαλίζει «δουλειές με φούντες» μέχρι και το 2012, οπότε λήγει το μέτρο. Ανακοινώνοντας τα μέτρα, ο Γιώργος Σουφλιάς προέβλεψε ότι, το 2009, θα πουληθούν 50.000 επιπλέον αυτοκίνητα λόγω της απόσυρσης. Το 2010 εκτιμάται ότι θα πουληθούν συνολικά 250.000 αυτοκίνητα. Να σημειωθεί ότι, στις «καλές χρονιές» της, η ελληνική αγορά αυτοκινήτου εμφάνιζε πωλήσεις 250-270.000 αυτοκινήτων. Το ΥΠΕΧΩΔΕ υποστηρίζει ότι, με την απόσυρση, οι πωλήσεις ουσιαστικά θα ενισχυθούν σε ποσοστό 35% (δηλαδή περίπου κατά 70-80 χιλιάδες αυτοκίνητα ετησίως).

Για να χρηματοδοτήσει τη μείωση των τελών ταξινόμησης και την απόσυρση η κυβέρνηση επέβαλε φόρους:

* Η φορολογική επιδρομή στο Ι.Χ. ξεκίνησε επί υπουργίας Γιώργου Αλογοσκούφη, ο οποίος και αύξησε τα τέλη κυκλοφορίας κατά 20% σε όλες τις κατηγορίες.

* Το επόμενο χτύπημα ήταν διπλό και επιβλήθηκε από τον Γιάννη Παπαθανασίου. Τον Ιούνιο, αυξήθηκε ο ειδικός φόρος στα καύσιμα. Η αύξηση του ειδικού φόρου συνοδεύθηκε και από την επιβολή του ειδικού τέλους στα Ι.Χ. με κινητήρα άνω των 1.929 κυβικών.

* Το «πράσινο χαράτσι» του Γιώργου Σουφλιά φέρνει αυξήσεις από 50 έως 150 ευρώ στα τέλη κυκλοφορίας όλων των Ι.Χ., με εξαίρεση αυτά που έχουν αγοραστεί μετά την 1η Ιανουαρίου 2005. Το μέτρο θα αποφέρει έσοδα άνω των 650 εκατ. ευρώ.

Η χαρά του φορο-χαφιέ » Σπάει και το φορολογικό απόρρητο λόγω… ιδιωτικοποίησης

• ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗ ΦΟΡΟΔΙΑΦΥΓΗ, ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ – ΥπΕΕ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ SITE ΚΑΡΦΩΜΑΤΟΣ

• Σε… «καρφιά» επιχειρεί να μετατρέψει τους πολίτες το υπουργείο Οικονομικών. Εχει δημιουργήσει ολοκληρωμένη φόρμα «καταγγελιών», που θα γίνονται από πολίτες για συμπολίτες τους. Η φόρμα έχει ήδη ανέβει στο site της ΥπΕΕ (πρώην ΣΔΟΕ).

Οι πολίτες πρώτοι θα μπορούν να «δίνουν» ονοματεπώνυμο και τηλέφωνο, ΑΦΜ μέχρι και επαγγελματική δραστηριότητα του καταγγελλόμενου. Καλούνται δηλαδή οι πολίτες να υποκαταστήσουν τον ελεγκτικό μηχανισμό του υπουργείου Οικονομικών… Η «έμπνευση» αυτή έρχεται την επομένη κιόλας της προαναγγελίας άρσης του φορολογικού απορρήτου για τους φορολογούμενους που χρωστούν στο Δημόσιο. Η κυβέρνηση τις επόμενες ημέρες καταθέτει στη Βουλή νομοσχέδιο που περιλαμβάνει διάταξη για την άρση του φορολογικού απορρήτου για τους φορολογούμενους που χρωστούν στο Δημόσιο. Μεταξύ άλλων, επιτρέπεται σε εταιρείες, στις οποίες το Δημόσιο αναθέτει μελέτες με στόχο τη βελτίωση του φορολογικού συστήματος και του φοροελεγκτικού μηχανισμού, να έχουν πρόσβαση σε φορολογικά στοιχεία. Το νομοσχέδιο παρουσιάστηκε την προηγούμενη εβδομάδα στη Βουλή από τον αρμόδιο υφυπουργό Οικονομικών Αντώνη Μπέζα, ο οποίος είπε για τη σχετική διάταξη ότι «καθιερώνεται η κάμψη του φορολογικού απορρήτου για τις εταιρείες στις οποίες το Δημόσιο αναθέτει τη μελέτη και την υποβολή πρότασης και τη συλλογή στοιχείων για τη βελτίωση γενικά του φορολογικού συστήματος και του φοροελεγκτικού μηχανισμού». Πρόσθεσε ότι «η ρύθμιση θεωρούμε ότι είναι σκόπιμη, για να μην υπάρχουν αμφισβητήσεις σε περίπτωση χορήγησης φορολογικών στοιχείων σε τρίτους, στους οποίους το Δημόσιο αναθέτει συγκεκριμένες μελέτες, για να εντοπιστούν αδυναμίες του υπάρχοντος συστήματος και για να υποβληθούν συγκεκριμένες προτάσεις για τη βελτίωσή του». Εισβολή ιδιωτών Σύμφωνα με πληροφορίες, με διάταξη του υπουργείου Οικονομίας, οι ιδιωτικές εταιρείες που θα υποκαταστήσουν μερικώς τις εφορίες, θα αποκτήσουν το δικαίωμα πρόσβασης στα φορολογικά στοιχεία και σε κάθε πληροφορία που αφορά τα κινητά και ακίνητα περιουσιακά στοιχεία των φορολογουμένων. Αρχικά η διάταξη αναμένεται ότι θα εφαρμοστεί για την είσπραξη των ληξιπρόθεσμων χρεών προς το Δημόσιο (1,8 δισ. ευρώ είναι ο στόχος για φέτος). Η ηλεκτρονική διεύθυνση καταγγελιών της υπηρεσίας ειδικών ελέγχων είναι η http://www.yp ee.gr/ypeenew/PIndex.aspx?pid=23 Η καταφυγή στο φορολογικό «κάρφωμα» είναι απότοκο της κάκιστης πορείας των εσόδων που, σε συνδυασμό με την αλματώδη αύξηση των δαπανών (εξαιτίας και των «πακέτων» για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης) κάνει εκρηκτικό το δημοσιονομικό έλλειμμα. Στο πρώτο πεντάμηνο τα καθαρά έσοδα είχαν μηδενική αύξηση, παρά τα πρόσθετα φορολογικά έσοδα ύψους 7 δισ. ευρώ, που ψηφίστηκαν το 2008 και θα έπρεπε να εισπραχθούν το 2009. Στο ίδιο πεντάμηνο οι δαπάνες αυξήθηκαν κατά 20%. Ο κοινοτικός επίτροπος Χ. Αλμούνια μίλησε πρόσφατα για ελληνικό έλλειμμα της τάξης του 5% του ΑΕΠ. Ο κ. Παπαθανασίου επιμένει ότι θα τηρηθεί ο στόχος για έλλειμμα 3,7% του ΑΕΠ φέτος. Η εμμονή αυτή «κανονικά» θα έπρεπε να «φιλοδωρήσει» τους φορολογούμενους φέτος με πρόσθετους φόρους 3,5 δισ. ευρώ. Ομως οι πιθανότητες για πρόωρες εκλογές και τα υψηλά ελλείμματα 20 (από τις 27) χωρών της Ε.Ε. καθιστούν ελαφρύ (light) το πακέτο που «χτενίζει», για να το δώσει τις επόμενες μέρες στη δημοσιότητα ο υπουργός Οικονομίας Γ. Παπαθανασίου.