Ανάφη: Εξορία και ιερή ανάπτυξη

Η Μονή Καλαμιώτισσας στην Ανάφη επεκτείνεται πάνω στον αρχαιολογικό χώρο και σχεδιάζει ήδη την παραχώρηση 3.400 στρεμμάτων σε ιδιώτη για τη δημιουργία εγκαταστάσεων «ησυχαστικού τουρισμού». Ο επενδυτής προσβλέπει σε τεράστια κέρδη και υπόσχεται γιατρούς και ελικόπτερα στους νησιώτες εξαγοράζοντας την εύνοιά τους.

Ο αλλοτινός τόπος εξορίας βλέπει τις κατασκευαστικές εταιρίες να πλησιάζουν απειλητικά. Για την εξορία και την “ανάπτυξη” μίλησε το καλοκαίρι στους Αναφιώτες μια μουσική ομάδα από την Κρήτη, οι ΧΡΟΕΣ.

Το παρόν έδωσε και η κόρη της ηρωίδας Ηλέκτρας Αποστόλου, γεφυρώνοντας τις μνήμες από τα πέτρινα χρόνια με την ανησυχία για την τσιμεντένια ανάπτυξη που καραδοκεί…

Εν τω μεταξύ, όσοι αντιδρούν με τα επενδυτικά σχέδια της Μονής «απομακρύνονται» διακριτικά…

Μπράβο στις Χρόες, στον καλλιτεχνικό διευθυντή τους και στους συντάκτες του ρεπορτάζ που αναδεικνύουνε το πρόβλημα.

Εγώ δε θέλω να πάρω ούτε μόνο το μέρος των αρχαιολόγων ούτε μόνο το μέρος των παπάδων. Αλλά άμα βλέπω φανατισμό “τα παίρνω”. Αν ο Σωκράτης ήταν βαθιά φανατικός, δε θα έμενε ποτέ το ρητό του “Ένα ξέρω. Ότι δεν ξέρω τίποτα.”
Κι όταν “τα παίρνω” τολμώ να μιλώ και με την ημιμάθειά μου κι αν κάνω λάθος ας με διορθώσετε.

Το θέμα ξεκινάει από το χτίσιμο της μονής στον αρχαιολογικό χώρο.

Οι μονές πάντα (χωρίς να αποκλείουμε εξαιρέσεις) χτίζονταν από μια εσωτερική ανάγκη των ανθρώπων που δεν έχει σχέση με περιουσιακά στοιχεία (αλλά με το αιώνιο “γιατί” της ύπαρξής του και με πλήθος από πνευματικά βιώματα) και η τουριστικοποίησή τους έχει γίνει φαινόμενο μόλις του τελευταίου αιώνα. Σε κάποιες περιπτώσεις μάλιστα οι άνθρωποι παραχωρούσαν την περιουσία τους στην Εκκλησία, όχι για προσφορά στο διαχρονικό έργο της (που κι αυτό γίνεται ακόμη και σήμερα), αλλά για να προστατέψουν την περιουσία τους με ευνοϊκότερες συνθήκες από τα χέρια της εκάστοτε κατοχής. (Το αν εμφανίζονται μετά κάποιοι που διεκδικούν περιουσίες που δεν είναι δικές τους και το αν κάποιοι “ηγούμενοι” δεν επιστρέφουν περιουσίες λόγω (“)έλλειψης αποδεικτικών(“), είναι άλλο θέμα).

Μία μονή λοιπόν χτίζεται σε αρχαιολογικό χώρο. Κακώς; Κακώς. Ποιος ελέγχει να μη γίνονται αυτές οι παρανομίες σήμερα; Οι πολίτες; ή οι αρμόδιοι; Οι αρμόδιοι. Αυτοί γιατί δεν κάνουν τίποτα; Αν πέφτανε μηνύσεις ή συλλήψεις, πιστεύετε ότι θα μιλούσε με το ίδιο θάρρος ο μοναχός; Δε θα είχε προβληματιστεί κι αυτός περισσότερο; Όμως μην ξεχνάμε ότι το να πάρει κάποιος απόφαση να γίνει μοναχός δεν είναι εύκολο και προπαντός δε γίνεται για να ασχοληθεί με περιουσιακά στοιχεία. Αλλοίμονο! Αυτό θα μπορούσε να το κάνει με άπειρους τρόπους. Αλλά δυστυχώς για αυτούς καμιά φορά αυτά πάνε μαζί με το “πακέτο” του μοναχισμού. Μην κατηγορούμε το στρατιώτη για τις εντολές του (επίγειου) ανωτέρου του.

Είναι κακή η ανάπτυξη; Τι σημαίνει τελικά ανάπτυξη; Σημαίνει ανάπτυξη ή χρήμα; Μπορεί εμάς να μας φαίνεται ωραίο να πηγαίνουμε μια εβδομάδα το καλοκαίρι και να βρίσκουμε για τις διακοπές μας ένα ήσυχο μέρος (επειδή το έχουμε απωθημένο από τους ρυθμούς των πόλεων) και να βλέπουμε σαν μέσα από παράθυρο του χρόνου πώς ήταν η Ελλάδα πριν από δεκαετίες ή και αιώνες, αλλά τους ρωτήσατε τους ανθρώπους με τι συνθήκες ζούνε εκεί; Δεν έχουν περισσότερο δικαίωμα οι μόνιμοι κάτοικοι του πώς θέλουν να δούνε τον τόπο τους;

Δε λέω να καταπατήσουνε την ιστορία τους, αλλά Ιστορία είναι και το ιερό του Απόλλωνα, Ιστορία είναι και το μοναστήρι.

Κακώς ενδιαφέρονται οι διαχειριστές της περιουσίας της μονής για την αξιοποίησή της; Εξαρτάται. Από το τι σκοπό έχουνε… Θα μου πείτε: το χρήμα. Χαίρω πολύ. Γι’αυτό λέω εξαρτάται. Αν θέλουν να το χρησιμοποιήσουν για το κοινό καλό, ή για να το φυλάξουν στην τσέπη τους.

Και στην τσέπη τους να το βάλουνε ας μας πούνε τι το θέλει ένας άγαμος ιερομόναχος το χρήμα. Γιατί δε μπορώ να καταλάβω, πέρα από ένα ακριβό όχημα Ι.Χ., ΠΟΥ μπορούνε να το απολαύσουνε το χρήμα. Αφού για να γίνουν μοναχοί πρέπει να μην έχουν κανένα περιουσιακό στοιχείο στο όνομά τους και ό,τι αποκτήσουν μετέπειτα, πριν ή μετά θάνατον, (πρέπει να) πηγαίνει στη μονή.

Αλλά βέβαια, όταν απομακρύνεται ο κόσμος από την Εκκλησία, δημιουργούνται θέσεις σε ιερατικά πόστα, που κάνουνε “Αμάν” και αυτοί που τους χειροτονούνε να βρούνε κάποιον άξιο, και έτσι ελαττώνονται οι προϋποθέσεις και πολλές φορές παίρνουνε όποιον κι όποιον.

Όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι φελλοί είναι που βγαίνουνε στην επιφάνεια και ότι το καλό πάμπολλες φορές κρύβεται και το κακό είναι που βγαίνει στην επιφάνεια και δημοσιοποιείται και βγαίνει μια εικόνα ότι “ο κόσμος είναι σκ**ά”. Κι αυτό γιατί ό,τι καλό κάνει το ένα χέρι δεν πρέπει να το ξέρει το άλλο, με την έννοια του ότι αν και οι καλοί παπάδες και μοναχοί κλπ.(διότι υπάρχουνε εκεί έξω) βγαίνανε και λέγανε όσα καλά κάνουνε και έχουνε κάνει (που ο κόσμος καλώς και κακώς το θεωρεί δεδομένο) θα κατηγορούνταν ότι το κάνουνε για τη δόξα και για να φανούνε περισσότερο οι ίδιοι.

Μια απορία: Αφού το μοναστήρι στην Ανάφη είναι σε Αρχαιολογική ζώνη και στο NATURA γιατί δεν επιβάλλονται κυρώσεις στο μοναστήρι να σταματήσει να επεμβαίνει και να τελειώνει η υπόθεση;

Αξίες όπως η πίστη και η αγάπη δεν απαιτούν ποτέ χρήματα.