ΝΕΑ ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗΣ ΑΦΘΑΙΡΕΣΙΑΣ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΓΥΡΩ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΚΑΘΩΣ ΕΜΠΛΕΚΕΤΑΙ ΒΕΛΓΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

«Δύο Βέλγοι στην κόλαση της Ελληνικής Αστυνομίας» . Με αυτόν τον εξαιρετικά σαφή τίτλο η έγκυρη βελγική εφημερίδα «Le Soir» αναφέρεται με δισέλιδο δημοσίευμά της στις «περιπέτειες» που έζησαν τον περασμένο Νοέμβριο στο λιμάνι της Πάτρας ένας βέλγος πολίτης παλαιστινιακής καταγωγής, ο Γιουσούφ αλ Χατζί, και ο δεκαεξάχρονος γιος του Ναντέρ. Σε δηλώσεις του προς τη βελγική εφημερίδα ο 53χρονος Γιουσούφ αλ Χατζί, ο οποίος πριν από 16 χρόνια έλαβε πολιτικό άσυλο στο Βέλγιο και στη συνέχεια βελγική υπηκοότητα, αναφέρει ότι στις 13 Νοεμβρίου 2008 είχε μεταβεί στην Πάτρα μαζί με τον ανήλικο γιο του, για να συναντήσει υποψήφιους αγοραστές του αυτοκινήτου του. Η πώληση του αυτοκινήτου δεν πραγματοποιήθηκε και- όπως αναφέρει- κατά τη διάρκεια της σύντομης παραμονής του στην Πάτρα τον πλησίασαν δύο νεαρά άτομα τα οποία μιλούσαν αραβικά. Του δήλωσαν ότι διέμεναν στην Αμβέρσα του Βελγίου επιδεικνύοντας τις σχετικές άδειες παραμονής και τον παρακάλεσαν να τους πάρει μαζί του, λέγοντας μάλιστα ότι είχαν πέσει θύματα κλοπής και γι΄ αυτό δεν είχαν αποσκευές. Οταν αγόρασαν τα εισιτήρια και κατευθύνθηκαν προς το πλοίο, τους περικύκλωσαν- σύμφωνα πάντα με τη μαρτυρία του Γιουσούφ αλ Χατζί- έλληνες αστυνομικοί. Συνέλαβαν τον ίδιο, τον γιο του και τους άλλους δύο, οι οποίοι όπως αποδείχθηκε στη συνέχεια ήταν σύροι λαθρομετανάστες των οποίων η αίτηση ασύλου στην Ελλάδα είχε απορριφθεί. Μετά την πρώτη ανάκριση στο Αστυνομικό Τμήμα του λιμανιού της Πάτρας, ο Αλ Χατζί καταγγέλλει ότι ο ανήλικος γιος του και οι δύο Σύροι μεταφέρθηκαν σε άλλο μέρος όπου δεμένοι σε καρέκλες και με τη χρήση βίας (σκαμπίλια, κλωτσιές κτλ.) πιέστηκαν ο μεν πρώτος να υπογράψει ότι γνώριζε τους δύο Σύρους από παλιά, οι δε Σύροι ότι έδωσαν χρήματα για τη μεταφορά τους στην Αμβέρσα. Το βράδυ πατέρας και γιος το πέρασαν, όπως αναφέρουν, κλεισμένοι σε ένα κελί-«κοντέινερ» στην άκρη ενός δρόμου. Το «κοντέινερ» ήταν εντελώς άδειο και το μόνο που υπήρχε ήταν δύο μικρά παραθυράκια. Οταν ο γιος του αισθάνθηκε άσχημα, ο Γιουσούφ ζήτησε βοήθεια, χωρίς ωστόσο να υπάρξει η παραμικρή ανταπόκριση. Εξάλλου δεν τους έδωσαν φαγητό, ενώ μόνο το πρωί τους επετράπη να πάνε στην τουαλέτα. Την επομένη ο ανήλικος Ναντέρ αφέθηκε ελεύθερος και μόνος στους δρόμους της Πάτρας. Τη μεθεπομένη ο 53χρονος καταδικάστηκε εντός ενός τετάρτου της ώρας, όπως αναφέρει, σε φυλάκιση 32 μηνών εξαγοράσιμη αντί 20.000 ευρώ. Παρέμεινε άλλες έξι ημέρες στο «κοντέινερ του μεσονυκτίου» μαζί με άλλους πέντε ή δέκα κρατουμένους. Στο διάστημα αυτό φαγητό τού έφερνε ο γιος του μία φορά την ημέρα, σύμφωνα με τους κανονισμούς, ενώ επίσης μία φορά την ημέρα είχε το δικαίωμα να πηγαίνει στην τουαλέτα με χειροπέδες και δεμένος με άλλο συγκρατούμενό του. Στο μεταξύ η κόρη του Γιουσούφ στο Βέλγιο κατάφερε να μαζέψει τις 20.000 ευρώ και ήλθε στην Ελλάδα για να αποφυλακίσει τον πατέρα της, ο οποίος είχε ήδη μεταφερθεί στις φυλακές του Ναυπλίου. Απαιτήθηκαν άλλες 11 ημέρες για την αποφυλάκισή του. Την Πέμπτη 4 Δεκεμβρίου ο Γιουσούφ μεταφέρθηκε σιδηροδέσμιος στην Αθήνα. Παρέμεινε, όπως αναφέρει, το βράδυ σε έναν χώρο συγκέντρωσης προσφύγων, με δύο τουαλέτες, όπου ήταν στοιβαγμένοι 600 άνθρωποι, και την επομένη το πρωί «πέταξε» για το Βέλγιο, όπου έκτοτε απολαμβάνει την ελευθερία του. Εχει ήδη καταφύγει στη Διεθνή Αμνηστία και καταλήγοντας στη συνέντευξή του προς τη βελγική εφημερίδα αναφέρει τα εξής: «Δεν το καταλαβαίνω.Στην Ελλάδα μάς αντιμετώπισαν σαν ζώα.Ετσι άλλωστε αντιμετωπίζουν εκεί όλους τους πρόσφυγες.Δεν πρόκειται για τη Ζιμπάμπουε,ούτε για τη Συρία, αλλά μια δημοκρατική,υποτίθεται,χώρα της Ευρώπης.Η Ελλάδα είναι μια χώρα που κυβερνάται από την Αστυνομία».

posted by ΠΡΕΖΑ TV at 12:35 μμ

Ο ΛΑ.Ο.Σ ΚΑΙ ΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ…ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΑΚΡΟΔΕΞΙΑ-ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΑ BLOGS ΠΟΥ ΠΡΟΑΓΟΥΝ ΤΟΝ ΡΑΤΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΦΑΝΑΤΙΣΜΟ…

...

Κυριακή 7 Δεκεμβρίου, μία ημέρα μετά τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου στο www.thermopilai.gr δημοσιεύεται ανυπόγραφο άρθρο, το οποίο ‘αποκαλύπτει’ ότι η ιστοσελίδα του Athens Indymedia φιλοξενείται σε server του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Στο ίδιο άρθρο, που έχει τίτλο «Αναρχικοί indymedia και Πολυτεχνείο», ερωτάται ο Πρύτανης αν αληθεύει αυτό, με ποιο κριτήριο φιλοξενούνται ιστοσελίδες σε εξυπηρετητές που ανήκουν σε Δημόσιο ΑΕΙ κ.α. Ερωτήματα που στη συνέχεια θα πάρουν τη μορφή επερώτησης στη Βουλή με την υπογραφή του βουλευτή του ΛΑΟΣ Κ. Βελόπουλου και η οποία θα οδηγήσει στην επιστολή (26/1/2009) του υφυπουργού Παιδείας Σπ. Ταλιαδούρου προς τον Πρύτανη του Πολυτεχνείου Κ. Μουτζούρη, με την οποία ζητείται ο εντοπισμός και η διακοπή του Indymedia. Η ιστοσελίδα «thermopilai» που δημοσιεύει το εν λόγω άρθρο ανήκει στον Πατριωτικό Σύλλογο και Κέντρο Ελληνικών Μελετών «Θερμοπύλες», η οποία έχει ως κεντρική της ετικέτα το μοτό «Τιμή μας η πίστις στο έθνος» και, μεταξύ άλλων, ενδιαφέρουσα ψηφοφορία σχετικά με το τι πρέπει να γίνει για να αντιμετωπιστούν το κάψιμο και οι λεηλασίες: να καταστείλουν τη βία χρησιμοποιώντας κάθε μέσο (σφαίρες καουτσούκ) και να επέμβει ο στρατός, είναι ανάμεσα στις προσφερόμενες απαντήσεις του γκάλοπ. Από μία απλή αναζήτηση στον τηλεφωνικό κατάλογο του ΟΤΕ προκύπτει ότι τόσο τα γραφεία του Συλλόγου στο Περιστέρι όσο και το τηλέφωνο επικοινωνίας που υπάρχει στο site είναι ακριβώς τα ίδια με εκείνα του τοπικού παραρτήματος του ΛΑΟΣ στο… Περιστέρι. Την Τρίτη 9 Δεκεμβρίου κάνει την εμφάνισή του το stop-indymedia.blogspot.com. Το συγκεκριμένο μπλογκ ξεκινά τη λειτουργία του βασιζόμενο στην «αποκάλυψη» του thermopilai. Σχεδόν όλες οι δημοσιεύσεις έχουν την υπογραφή «Δημήτρης Παναγιωτάς», που προφανώς αποτελεί λογοπαίγνιο με το όνομα του Παναγιώτη Δημητρά από το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι. Στο προφίλ, άλλωστε, του χρήστη «Δημήτρη Παναγιωτά» φαίνεται ότι ανάμεσα στα μπλογκ που «παρακολουθεί» είναι και εκείνο του «Παρατηρητηρίου Συμφωνιών του Κώλου» (http://ass-watch.blogspot.com), το οποίο φιλοξενεί φανταστικά άρθρα όπως την επιστολή προς τον δήμαρχο της Αθήνας προκειμένου να στηθεί άγαλμα στην συνδικαλίστρια Κων. Κούνεβα, την οποία «υπογράφει» ο πρόεδρος «Παναγιωτάς» και η γραμματέας «Ταρχίδια Νασούκοβα». Ενδεικτικά φυσικά τα παραπάνω για να γίνουν κατανοητές οι «δημοκρατικές» -κατά τα λοιπά- ευαισθησίες του stopindymedia που βλέπει ως «εθνοπατέρα μολότωφ» τον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Γρ. Ψαριανό, ως «Τσου μωρή» τον Λάκη Λαζόπουλο, ως υποκριτή και αλήτη τον… Pitsiriko και που φιλοξενεί, βέβαια, φωτογραφία του δολοφονημένου Γρηγορόπουλου (1992-2008)… Η ηλεκτρονική επίσκεψη τόσο στις… Θερμοπύλες, όσο και στο stopindymedia και τα «ξαδερφάκια» του blogs αναδεικνύει με ξεκάθαρο τρόπο ότι πρόκειται για ιστοσελίδες που φιλοξενούν απόψεις ακροδεξιών στοιχείων. Το stopindymedia, βέβαια, «κρύβεται» πίσω από την ανωνυμία, την οποία εάν για κάποιο λόγο δεν του την προσέφερε το blogspot, ενδεχομένως να την αναζητούσε διακαώς μέσω ενός server που βρίσκεται σε χώρο πανεπιστημιακού ασύλου. Εάν, για παράδειγμα, ο Δημητράς, ο Λαζόπουλος, ο Ψαριανός και πόσο μάλλον η συνδικαλίστρια Κούνεβα που δέχτηκε επίθεση με βιτριόλι, κατέθεταν μηνυτήριες αναφορές και ζητούσαν τον εντοπισμό των υβριστών τους, θα έπρεπε να κινηθεί η Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος για να εντοπίσει τους bloggers, όπως έγινε το 2006 με τη μήνυση που είχε καταθέσει ο Δ. Λιακόπουλος εναντίον blogger που τον κορόιδευε. Σε ότι αφορά τις “Θερμοπύλες» ακόμη και αν τα άρθρα είναι ανυπόγραφα, «καλύπτονται» από έναν Σύλλογο που έχει γραφεία και τηλέφωνο μέσω… ΛΑΟΣ Περιστερίου, το οποίο, καθ’ όπως φαίνεται, αρέσκεται στο να «χαϊδεύει» αυτιά… πατριωτών που στα γκάλοπ τους ρωτούν αν πρέπει να βγει ο στρατός στους δρόμους. Ερώτημα που «προσβάλλει ευθέως το δημοκρατικό μας πολίτευμα», για να δανεισθούμε την τελευταία φράση της επιστολής του υφυπουργού Παιδείας προς τον Πρύτανη, την οποία χρησιμοποιεί αναφερόμενος στο Indymedia.

Ελευθεροτυπία 7/2/2009

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΣΤΗ ΛΥΡΙΚΗ

Τρίτη, 3 Φεβρουάριος 2009

Νέο Κείμενο της Κατάληψης της Εξεγερμένης Λυρικής Σκηνής

Ε.ΞΕΓΕΡΜΕΝΗ Λ.ΑΙΚΗ Σ.ΚΗΝΗ

Η εξέγερση του Δεκέμβρη δημιούργησε το έδαφος για να γεννηθούν μικρές ομάδες σε διάφορα μέτωπα. Αυτές με τη σειρά τους ένιωσαν την ανάγκη για αλληλοϋποστήριξη και αλληλεγγύη μεταξύ τους και κυρίως για μια διεύρυνση προς τα έξω. Την Παρασκευή (30/01) «απελευθερώσαμε» έναν συμβολικό χώρο του σύγχρονου πολιτισμού, την Εθνική Λυρική Σκηνή. Στην απελευθερωμένη Λαϊκή Σκηνή ενωθήκαμε σε μια μεγαλύτερη συλλογικότητα όχι μόνο για να εκφράσουμε την ανάγκη να αντισταθούμε πολύμορφα αλλά για να συνδιαμορφώσουμε τους όρους με τους οποίους μπορεί να γίνει αυτό.

Δεν θέλουμε μια «τέχνη-θέαμα» που καταναλώνεται από παθητικούς θεατές. Εναντιωνόμαστε στον πολιτισμό που καταστρέφει πάρκα και δημόσιους χώρους στο όνομα του κέρδους. Επιδιώκουμε μια τέχνη αδιαμεσολάβητη, ανοιχτή σε όλους, που ο καθένας μπορεί να δημιουργεί.

Αυτές τις τρεις μέρες της κατάληψης βιώνουμε μια συγκινητική συνεύρεση ανθρώπων της τέχνης και άλλων πολιτών από κάθε εργασιακό χώρο. Οι εκατοντάδες του κόσμου που συμμετέχουμε, ο καθένας με τον δικό του τρόπο, επικοινωνούμε και κάνουμε πράξη την αυτο-οργάνωση. Έγιναν συνελεύσεις-συζητήσεις με θέμα την σχέση της τέχνης με την κοινωνία και την εξέγερση.

Τις τρεις μέρες λειτουργίας της κατάληψης έγινε μία προσπάθεια, μέσα από καλλιτεχνικούς αυτοσχεδιασμούς και διάφορους πειραματισμούς, να ανακαλύψουμε νέα μονοπάτια επικοινωνίας και έκφρασης. Σε άτακτα χρονικά διαστήματα, η Ακαδημίας καταλήφθηκε από «εξεγερμένα μπαλέτα» και κύκλους λαϊκών παραδοσιακών χορών, που την μετέτρεψαν σε έναν ζωντανό κι ελεύθερο χώρο σπάζοντας την κανονικότητα. Οι οδηγοί χάζευαν απορημένοι, άλλοι έφευγαν εκνευρισμένοι γιατί καθυστέρησε για δυο λεπτά η ρομποτική τους καθημερινότητα, άλλοι κοίταζαν με συνωμοτικό χαμόγελο και βέβαια πολλοί μπήκαν στο χορό. Σε αυτές τις «σουρεαλιστικές» ώρες δε θα μπορούσε να λείψει και η συνάντηση της ποδηλατοπορείας με την Απελευθερωμένη Λυρική. Πραγματοποιήθηκαν δωρεάν μαθήματα ακροβατικών, σύγχρονου χορού, πολεμικών τεχνών και ιστορίας τέχνης. Έγιναν προβολές ταινιών μικρού μήκους από συλλογικότητες και ανθρώπους που συμμετέχουν στην Εξέγερση, οι οποίοι συνέθεσαν και άρθρωσαν εικόνα και λόγο.

Ακόμη συναντηθήκαμε με εργαζόμενους και καλλιτέχνες της Λυρικής (μόνιμους και μη) που μας εξέφρασαν την αγωνία τους για το αύριο. Ανησυχούν για την παράσταση της Ζιζέλ και για το αν θα έχουν αύριο δουλειά. Τους καταλαβαίνουμε και τους καλούμε πάλι να δουν και να αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα: ότι η καταπίεση, το άγχος, η ανασφάλεια για την εργασία τους αφορά την πλειονότητα των εργαζομένων και των καλλιτεχνών αυτής της χώρας.. Ότι εδώ και μήνες έχει αποφασιστεί να κλείσει ο σημερινός χώρος της Εθνικής Λυρικής Σκηνής και το Πολιτιστικό Κέντρο «Σταύρος Νιάρχος» έχει ξεκινήσει τις διαδικασίες για να συστεγαστεί στο Δέλτα του Φαλήρου η Εθνική Λυρική Σκηνή και η Εθνική Βιβλιοθήκη που θα είναι μια υπερσύγχρονη τερατο-κατασκευή. Ότι ο πολιτισμός παραδίδεται σε Νιάρχους Λαμπράκηδες κι εφοπλιστές, για να δεξιώνονται τους υψηλούς καλεσμένους τους, ενώ για τον περισσότερο κόσμο απομένει η κουλτούρα της τηλεόρασης και του σκυλάδικου. Για άλλη μια φορά ξεκουκουλώνεται και πάλι η αυταρχική πολιτική της εξουσίας η οποία συντάσσεται με τη μαφία του μεγάλου και του μικρού κεφαλαίου, πότε εκχωρώντας τον πολιτισμό στην αστική τάξη κι άλλοτε ρίχνοντας βιτριόλι σε όποιον σηκώνει το ανάστημά του και σε όποιον αντιστέκεται. Εδώ φαίνεται ο τρόπος που εξαπολύονται οι απειλές για να μας διαχωρίσουν. Απαντάμε ότι ο αγώνας είναι κοινός και όχι για τον καθέναν ξεχωριστά. Εδώ γίνονται οι ζυμώσεις κι ενώνεται ο αγώνας του εργάτη με τον καλλιτέχνη η τον κακοτέχνη.

Όλα είναι υπό συζήτηση, όλοι μαζί, προσπαθούμε να συνδιαμορφώσουμε μέρα με τη μέρα τους όρους που θέλουμε να ζούμε και να εκφραζόμαστε. Όσο για εκείνους που μας κατηγορούν ότι κρατάμε κλειστό ένα πολιτιστικό κέντρο, απαντάμε ΟΧΙ: ανοίξαμε τις πόρτες για τη δημιουργία ενός πολιτισμικού πυρήνα ελεύθερης έκφρασης και αντίστασης.

Είμαστε αλληλέγγυοι στην Κωνσταντίνα Κούνεβα και στους συλληφθέντες της εξέγερσης.

http://apeleytheromenilyriki.blogspot.com